İlk olarak size muhteşem öğretilerle dolu renkli bir 2010 dilerim. Bana gelen danışanlarım için kilo açısından 2009'un son devreleri bayağı zorlu geçti. Herkesin içinde önüne geçemedikleri bir yeme hissi oluştu. Ben dahil olmak üzere!. Bana göre bunun nedenlerinden biri de dünyada oluşan negatif enerjilerin insanlara vermiş olduğu ağırlıktı. Umut ediyorum ki yeni yıla, yeni ve hafif enerjilerle girip tüm bu ağırlığı üzerimizden atabiliriz.

Sizlerle bana gelen danışanlarımın bu süreçte bana yazmış oldukları bazı e-mailları paylaşmak istiyorum. Bunun nedeni de eğer siz de geçtiğimiz aylarda kendinizi kilo problemiyle ilgili umutsuz vaka olarak görüyorsanız belki bu yazışmalar size yardımcı olur ve bu yolda yalnız olmadığınızı görürsünüz.

Sevgili Didem, bu aralar oradan oraya çok misafirliğe gidiyoruz, holiday zamanı da olduğu için dört tarafta kekler, kurabiyeler var, hiç dayanamadığım yiyecekler. Çok yiyorum bu aralar Didemcim. Pilatese de gidemiyorum bir haftadır, gelene kadar da gidemem herhalde. Pantolonlarım sıkmaya başladı, ne yapacağımı bilemiyorum ama bu aralar iştahım çok açık ve durduramıyorum kendimi. Yine o kısır döngüye girmek istemiyorum. Annemin burada olmasının tadını çıkartmak yerine çok üzülüyorum bu aralar. Hiç kendimi, bedenimi dinlemiyorum. Aç değilken bile hala tıkınıyorum. Sana da yine söyleniyorum Didemcim ama şu aralar tam bir panik halindeyim. O, yazın tutturduğum çizgiyi yakalayamıyorum ve sürekli kendimi suçlayıp duruyorum.

Bakın bir başka danışanım bu dönemde yeme içme ile ilgili önüne geçemediği dürtüler hakkında neler yazmış:

Didemcim, bu aralar çok yiyyorum sıkıntıdan. Galiba kilo da aldım biraz. Bugün markete gittim ne kadar abur cubur buldumsa aldım. Sonra da hepsini yedim. İşin kötüsü evde hiçbir şey bulamazsam dilim dilim ekmeğe bal sürüp yiyorum gecenin bir köründe. Moralim çok bozuk bu aralar. Yine eski halime dönüyorum galiba. Çok korkuyorum Didemcim.

Ya kendi hakkında olumsuz duygular üretenlere ne demeli? İşte bir danışanımın e-maili:

Ben yine bunalımlardayım, kendimi şişko patates gibi hissediyorum. Allah rızası için bana şöyle en 'şok'undan bir liste verir misin? Biliyorum sen diyeceksin ki şok mok olmaz, kontrollü ye falan filan, ama hani bir keresinde de patatesl meyveli, sebzeli 3 günlük bir diyet vermiştin ya, ondan sonra o gazla çok iyi devam etmiş ve kilo vermiştim. Yine kendimi öyle bir şokla dürtmeye ihtiyacım var. Noooooooolluuuuuuuuur acil yardım!!!!!!

Tüm bu maillara benzer daha birçok maili sizlerle paylaşabilirim. kesinlikle hissettiklerinizde ve yaşadıklarınızda yalnız değilsiniz. Ama sunu bilin ki: çözüm ne ben, ne de dışarıdaki başka insanlar, ilaçlar ya da diyetler değildir. Çözüm tamamen sizin içinizde yatıyor. İçinizdeki egoyu, canavarı susturabilmek ancak sizin elinizde. Lütfen ama lütfen hayatta her ne yaparsanız yapın farkındalıkla yapın. Ben kimseye sakın hamburger, pizza, baklava yemeyin demiyorum. Madem çok istiyorsunuz yemek ve o kaloriyi alacaksınız, o zaman bunu, tadını çıkara çıkara yapın. Keyif alarak yapın. Bizler çoğu zaman hem yiyoruz, hem pişmalık duyuyoruz ve yediğimizin tadına bile varamıyoruz. Güzel bir yemek te yiyecekseniz şayet, hakkını vererek yiyin lütfen.

Size 2010 için olabilecek en büyük dileğim yüksek farkındalıkla geçireceğiniz ve her şeyin doya doya tadına varacağınız bir sene geçirmenizdir.

  • sevhan çındemir

    kesinlikle haklısın didem hanım ben sizin gibi yapıyorum hemde çok severek hem izliyordum hemde okuyorum kızım kreşe başladığı zmn bende inşallah sayasa ya geleceğim sevgiler..

    0 Beğen
  • Mutluluk duyarım...

    0 Beğen
  • Selami Mırcık

    Sevgili Didem Hanım,
    her zaman karşısındakine empati yolu ile yaklaşıp, anlayışın kişi üzerindeki önemini anlamış biri olarak bizlerle paylaştığınız yazılarınız sayesinde hayata biraz daha bağlanıyor,kendimizi ve hayatı biraz daha seviyoruz.
    İyi ki varsınız...
    Günün en güzel saatinde yeniden görüşmek dileğiyle...

    0 Beğen
  • Guzın Molay

    Dıdem Hnm,
    Istahlı ve yemekten zevk alan kısı ıcı farkındalık da fayda etmıyor.Aslen ben bıle bıle ve zevk alarak yemeye basladım.Ve dısarıdan gelebılecek uyarılara maruz kalmamak ıcın bazen saklıda yıyorum.Ama cevremızdekı negatıf enerjı yada kısının kendı ıc dunyasındakı arayıslarının veya kısıtlı zamanlarda cok ıs halletmenın olumsuz etkıler yarattıgına katılıyorum.Ve en kolay bas kaldırı yolu olarak yeme alıskanlıklarımızın duzensızlesmesıne neden olduguna ınanıyorum.2010 nu gonlumuzce tuketmemız dılegıyle
    Sevgılerımle

    0 Beğen
  • Esasında farkındalık çok farkettiriyor. Ben zamanında kiloluyken hep şunu derdim: 'Ben yemekten çok keyif alıyorum. Benim için dünyadaki en büyük zevk' Ama ilerleyen yaşantımda şunu gördüm ki ben yemekten keyif almak nedir onu bilmiyormuşum. Örneğin bir tatlı alıyoruz, daha ağzımızdaki lokmanın tadını damağımızda doya doya hissetmeden bir ikinciyi atıveriyoruz ağzımıza. Sayasa'da bununla ilgili bir çalışma yapmayı planlıyorum önümüzdeki aylarda. Umarım siz de gelebilirsiniz. Bir cumartesiye denk getirmeye çalışacağım. Bazı şeyler yazarak değil ana yaşanarak dah güzel anlam kazandığından burada kaleme almak yerine sizi Sayasa'ya almayı tercih ederim:-)))

    0 Beğen
  • Selami Bey,
    Güzel ve ince yorumlarınız için çok teşekkür eder, esenlikler dilerim.

    0 Beğen
  • zeyneğp

    didem hanım paylaştığınız yazıları büyük bir hevesle okuyorum ancak iş uygulamaya gelince asla uygulayamıyorum yazdıklarınızı..diyet listelerine öyle alışmış ki beynim farkında olaray yiyeceğim desem de yapamıyorum..en fazla3 gün! sonrasında bisküvi, çikolata, dondurma ve tabi tekrar böyle olmaz yapamıyorum acilen uygun bir diyet yapmalıyım!!ama artık biiyorum ki -tecrübeyle- bende bu iştah olduğu sürece kendimi ne kadar sıkarsam sıkayım bir yerde kopacak, bir yerde tekrar diyetin dışına çıkıp ipin ucunu koparacağım..peki o zaman çare ne?!

    0 Beğen
  • Zeynep Hanım, sizi o kadar iyi anlıyorum ki. ben kendi kilomla 10 yıl savaştım. Hatta klinik beslenme üzerine yüksek lisans yaparken bile zorlandım ki, düşünün ben tüm bilimsel çözümleri de okuyan ve bilen insandım o devrelerde. Sayasa'da yakınlarda ücretsiz bir destek grubu düzenlemeyi düşünüyorum. eğer ona katılabilirseniz başkalarının tecrübelerinden faydalanabilirsiniz. Ve hep birlikte size daha güzel bir ışık tutabiliriz.

    0 Beğen
  • zeynep

    keşke..çok isterdim böyle bir şeyi ancak ben ankara'da öğrenciyim ne yazık ki böyle bir şey benim için imkansız..ama sizi kendime yakın bulmamın bir sebebi de buydu aslında çünkü ben de geçen seneye kadar tekrar öss ye girmeyi bile göze almıştım..çünkü en azından beslenme ve diyetetik okuyarak herşeyi öğreneyim istemiştim, ancak okulumu sevdiğimden bırakamadım -aslında her şey dönüp dolaşıp beyinde bitirmeye geliyor biliyorum,öyle olmasa tüm diyetisyenlerin tığ gibi olması lazımdı-yani okulla da alakalı değil..ben 3 sene önce öğlen okuluma sandviç götürüp akşam sebze yiyerek çok istediğim kadar zayıfladım, ama sonra bir gün 2 bisküviyle başladım ve ben anlamadan 4 ay içinde eski halime döndüm.şimdiyse benim en büyük problemim bu; rejim yapsamda,zayıflasam da kalıcı olacağına inanamamam.zaten inanmıyorsam olması da imkansız biliyorum

    0 Beğen
  • zeynep

    tamam diyorum sebze ,meyveyi bolca yiyeceğim;abur cubur yemiyeceğim ama bir hafta sonra tüm kararlılığıma rağmen tatlı,abur cubur her şeyi mahvediyor,yani zayıf olmak için hayat boyu uygulayağım bir düzeni kuramıyorum.. insanın en büyük probleminin bu olup onu aşamaması o kadar yorucu bir şey ki anlatamam !!

    0 Beğen
  • Zeynep Hanım, o kadar iyi anlıyorum ki sizi. Benimde beslenme okumamın sebebi kendime yardım etme isteğimden kaynaklanmıştı. Bu uzun bir yolculuk. Keşke yakınlarda olsaydınız ve sizinle tanışma fırsatımız olsaydı. Ve keşke 10 senelik kilo savaşımı ve 6 senelik okul ve hastane hayatımı hemencik bir yorumla anlatabilseydim ve sizin hayatınızda da değişiklik yapabilseydim.

    0 Beğen
  • zeynep

    evet anlıyorum didem hanım..yine de teşekkür ederim vaktinizi ayırdığınız için..kusura bakmayın lütfen, farkındayım yazdıklarımın yorumun ötesine geçtiğinin ve oldukça uzun olduğunun, fakat birkaç haftadır bunu düşündüğüm için sanırım kendimi tutamadım..teşekkür ederim, mutluluklar.

    0 Beğen
  • Rica ederim. Ne güzel mutluluklar paylaştıkça çoğalır, üzüntüler de paylaştıkça azalır. Umarım sizin bu konuyla ilgili olan sıkıntınızın azıcıkta olsa azalmasında faydam olmuştur. Size de kat be kat mutluluklar diliyor ve zayıflamanız için gereken enerjiyi içinizde yakalamanızı tüm kalbimle diliyorum.

    0 Beğen
  • dilan

    ya ben öğrenciyim sbs den dolayı çok yiyorum o yüzden çok kilo alıyorum diyet yapıyorum ama ders çalışırken hemen bi şeyler yiyorum hemende kilo alıyoum o yüzden diyetler uyguluyorum ama faydası olmuyor ama yinede deniyorum inşallah

    0 Beğen
  • Didem Kanca Üstay

    Dilan'cığım,
    nşallah sınavlarından sonra gelirsin ve bu konuyu kökünden çözeriz seninle. Bence şu sıralar diyetler deneme, sadece kendini dinle ve mümkün olduğunca meyve, sebze, et, tavuk, balık, tam tahıllı gıdalar gibi doyurucu gıdalar tüketmeye çalış.

    0 Beğen
  • HALE

    Yazılanları okudukça benim gibi düşünen ne kadar çok insan varmış dedim, oysa insan kendisini tek başına hissediyor, ben ilk hamilelik ve doğumum sonrasında 15 kilo aldım, emzirme döneminde almaya devam ettim, fazlalığım 25 kilo olunca ben ne yapıyorum dedim, artık üstüme güzel bir şey bulamıyordum, giydiklerim hiç yakışmıyordu, en önemliside merdiven çıkınca yada biraz iş yapınca aşırı derecede yoruluyordum, her gören ne kadar kilo aldığımı söylüyordu sanki bilmiyor muşum gibi, kimseyi görmek hatta dışarıya çıkmak bile istemiyordum, kızım anaokuluna başlayınca sağlıklı ve düzenli beslenme ve hergün 1,5 saatlik yürüyüşle 30 kilo verdim 1 sene kadar bir zamanda ve kilomu muhafaza ettim,

    0 Beğen
  • HALE

    O duygu bambaşka bir duygu gerçekten, kendime güvenim geldi, çok mutluydum, giydiğim yakışıyordu, herkes nasıl zayıfladığımı soruyor, beni başarımdan dolayı tebrik ediyordu, derken 3 sene sonra tekrar hamilelik ve doğum ve doğum sonrası derken yine kilo aldım bu sefer 20 kilo fazlam var, yine bunalımdayım, bu sefer çok dikkat edeceğim asla kilo almayacağım derken nasıl bu kadar aldım kendime çok sinir oluyorum, kızım 2 yaşında ve ben kendime fazla vakit ayıramıyorum, umarım en kısa zamanda normal kiloma kavuşurum, havalar ısınınca yürüyüşe başlamayı düşünüyorum, inşallah başarırım...

    0 Beğen
  • Hale hanım, ilk olarak herkesle tecrübelerinizi tüm içtenliğinizle paylaştığınız için çok teşekkür ederim. Bazen insanın etrafında aynı duyguları paylaşan başkalarının olduğunu bilmesi bile bazı adımları atmasında yardımcı olabiliyor. Geçmişte yapabildiğinize göre şimdi yine yapabilirsiniz. En azından çözümün sizin içinizde olduğunuzu biliyorsunuz. Umarım bir an önce eski günlerinize geri dönersiniz. Ama her ne olursa olsun ve her ne kadar zor olursa olsun lütfen kendinizi daha çok sevmeye özen gösterin. Kucak dolusu sevgilerimle...

    0 Beğen
Yorum yapın